پروردگارا...
کسی که در دامان تـو پناه گرفت
طعم بی پناهی را نمی‌چشد...

هر کس که مدد از تو گرفت
بی یاور نمی‌ماند
آن که به تو پیوست
هرگز تنها نمیشود



تاريخ : یکشنبه 28 شهریور 1395 | 12:26 | نويسنده : cafe_literature_art | ارسال نظر(0)

ﺧﺪﺍ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺁﻧﻼﯾﻨﻪ
ﮐﺎﻓﯿﻪ ﺩﻟﺖ ﺭﻭ برﻭﺯ
ﺭﺳﺎنے ﮐنے اﻭﻥ ﻣﻮﻗﻊ

ﻣﯽبینے ﮐﻪ ﺩﺭﺗﮏ ﺗﮏ
ﻟﺤﻈﺎﺕ ﮐﻨﺎﺭﺕ ﺑﻮﺩﻩ،
ﻭ ﻫﺴﺖ،ﻭ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ...



تاريخ : یکشنبه 28 شهریور 1395 | 11:40 | نويسنده : cafe_literature_art | ارسال نظر(0)

من می شنوم رنگ صدا را آبی

آهنگِ ترِ ترانه ها را آبی؛

در موج بنفش عطر گل می بینم

موسیقی لبخند خدا را آبی



تاريخ : یکشنبه 28 شهریور 1395 | 11:24 | نويسنده : cafe_literature_art | ارسال نظر(0)

بخوانید مرا تا اجابت کنم شما را

فقط کافیه ازش درخواست کنیم

بخشنده تر از اون توی دنیا وجود نداره

الهی هر چه داریم از تو است



تاريخ : یکشنبه 28 شهریور 1395 | 10:54 | نويسنده : cafe_literature_art | ارسال نظر(0)

هرگاه به صداي خدا
درقلبت گوش كنی،

به آرامشی محض و
شگفت انگيز ميرسی،

به آرامشی بسيار عميق
او زيباترين سخنان را در

گوش تو باتو ميگويداوهميشه
به تو وعده‌های زيباميدهد!



تاريخ : شنبه 27 شهریور 1395 | 13:08 | نويسنده : cafe_literature_art | ارسال نظر(1)

قلبت را آرام کن
یه وقتهایی خلوت کن با تمام سکوتهایت
نگاه کن به اطرافت
به خوشبختی هایت
به کسانی که میدانی دوستت دارند
و به خدایی که تنهایت نخواهد گذاشت



تاريخ : شنبه 27 شهریور 1395 | 12:52 | نويسنده : cafe_literature_art | ارسال نظر(0)

گاهي دلگرمي يك دوست

چنان معجزه ميكند

كه انگار خدا

در زمين كنار توست



تاريخ : شنبه 27 شهریور 1395 | 12:22 | نويسنده : cafe_literature_art | ارسال نظر(0)

دلم می‌خواست کسی باشد
که مرا بلد باشد
بلد بودن مهم‌تر از عاشق بودن
یا حتی دوست داشتن است

کسی که تو را بلد باشد
با تمام پستی بلندی‌هایت کنار می‌آید
می‌داند کی سکوت کند
کی دزدکی نگاهت کند
کی سرت داد بزند
و کی در اوج عصبانیت
محکم در آغوشت بگیرد!

کاش کسی باشد
که مرا بلد باشد…



تاريخ : شنبه 27 شهریور 1395 | 10:44 | نويسنده : cafe_literature_art | ارسال نظر(0)

ﺗﺎﺣﺎﻻ ﺩﻧﺪﻭﻧﭙﺰﺷﮑﯽ ﺭﻓﺘﯿﻦ؟
ﺍﻭﻝ ﺩﮐﺘﺮ ﭼﻨﺪ ﺗﺎ ﺳﻮﺯﻥ ﻣﯿﺰﻧﻪ ﺗﻮ ﻟﺜﻪ ﺗﻮﻥ، ﺑﻌﺪ ﺍﻭﻥ ﻣﺘﻪ ﺭﻭ ﻣﯿﮕﯿﺮﻩ ﺩﺳﺘﺶ...
ﺑﻌﻀﯽ ﻭﻗﺘﺎ ﺍﺯ ﺷﺪﺕ ﺩﺭﺩ ﺩﺳﺘﻪ ﻫﺎﯼ ﺻﻨﺪﻟﯽ ﺭﻭ ﻣﺤﮑﻢ ﻓﺸﺎﺭ ﻣﯿﺪﯾﻢ
ﻭ ﺍﺷﮏ ﺗﻮ ﭼﺸﻤﺎﻣﻮﻥ ﺟﻤﻊ ﻣﯿﺸﻪ...
ﭼﺮﺍ ﻧﻤﯿﺰﻧﯿﻦ ﺗﻮ ﮔﻮﺷﺶ؟
ﭼﺮﺍ ﺩﺍﺩ ﻭ ﻫﻮﺍﺭ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﯿﺪ؟
ﺍﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﺩﺭﺩ ﺭﻭ ﺗﺤﻤﻞ ﮐﺮﺩﯾﺪ، ﺍﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﺳﻮﺯﻥ ﻭ ﺁﻣﭙﻮﻝ ﻭ ﻣﺘﻪ ﻭ ﺍﻧﺒﺮ ﻭ...
ﺧﻮﺏ ﺍﻋﺘﺮﺍﺽ ﮐﻨﯿﺪ ﺑﻬﺶ!
ﭼﺮﺍ ﺍﻋﺘﺮﺍﺽ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﯿﺪ؟
ﺗﺎﺯﻩ ﮐﻠﯽ ﻫﻢ ﺍﺯﺵ ﺗﺸﮑﺮ ﻣﯿﮑﻨﯿﻢ ﻭ ﻣﯿﺨﻮﺍﯾﻢ ﺑﯿﺎﯾﻢ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﻣﯿﮕﯿﻢ: ﺁﻗﺎﯼ ﺩﮐﺘﺮ ﺑﺒﺨﺸﯿﺪ ﻭﻗﺖ ﺑﻌﺪﯼ ﮐﯽ ﻫﺴﺘﺶ؟!
ﻧﻤﯽ ﺧﻮﺍﯼ ﺧﺪﺍ ﺭﻭ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﯾﻪ "ﺩﻧﺪﻭﻧﭙﺰﺷﮏ" ﻗﺒﻮﻝ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯽ؟
ﺑﻪ ﺩﮐﺘﺮ ﺍﻋﺘﺮﺍﺽ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﯿﻢ ﭼﻮﻥ ﻣﯽ ﺩﻭﻧﯿﻢ ﺍﯾﻦ ﺩﺭﺩ ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺩﺍﺭﻩ ﻭ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻪ ﺑﻬﺒﻮﺩ ﻣﯿﺸﻪ،
ﻣﯿﺪﻭﻧﯿﻢ ﯾﻪ ﺣﮑﻤﺘﯽ ﺩﺍﺭﻩ، ﺧﻮﺏ ﺧﺪﺍ ﻫﻢ ﺣﮑﯿﻤﻪ...
ﺍﺻﻼ ﻗﺒﻼ ﻫﻢ ﺑﻪ ﺩﮐﺘﺮ ﻣﯽ ﮔﻔﺘﻨﺪ ﺣﮑﯿﻢ...
ﯾﻌﻨﯽ ﮐﺎﺭﻫﺎﯼ ﺍﻭ ﺍﺯ ﺭﻭﯼ ﺣﮑﻤﺖ ﺍﺳﺖ.
ﻭﻗﺘﯽ ﺩﺭﺩ ﻭ ﺭﻧﺠﯽ ﺭﻭ ﺗﻮ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻣﺎ ﻓﺮﺳﺘﺎﺩ، ﺍﺯﺵ ﺗﺸﮑﺮ ﮐﻨﯿﻢ،
ﺑﮕﯿﻢ ﻧﻮﺑﺖ ﺑﻌﺪﯼ ﮐﯽ ﻫﺴﺘﺶ؟
ﺭﻧﺞ ﺑﻌﺪﯼ؟
ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﮕﻮ ﻣﺪﺭﮎ ﺧﺪﺍ ﺭﻭ ﻗﺒﻮﻝ ﻧﺪﺍﺭﯼ؟!
ﺣﺘﯽ ﻗﺪ ﯾﻪ "ﺩﻧﺪﻭﻥ ﭘﺰﺷﮏ "؟
ﯾﺎﺩﺕ ﻧﺮﻩ ﺍﻭﻥ ﺧﯿــﻠﯽ ﻭﻗﺘﻪ ﺧﺪﺍﺳﺖ



تاريخ : پنج‌شنبه 25 شهریور 1395 | 21:21 | نويسنده : cafe_literature_art | ارسال نظر(1)

خداوندا
آرامم ڪن...
همان گونہ ڪہ دریا را پس از هر طوفانے

ایمانم را قوے ڪن...
ڪہ تو را در تنھایے ام گم نڪنم

خداوندا
اگر گاهے یا لحظہ اے فراموشٺ ڪردم
تو هیچ وقٺ فراموشم نڪن.



تاريخ : پنج‌شنبه 25 شهریور 1395 | 21:18 | نويسنده : cafe_literature_art | ارسال نظر(0)

ورود کاربران

خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید

رمز عبور را فراموش کرده‌اید؟
حساب کاربری ندارید؟

فراموشی رمز عبور

نام کاربری یا ایمیل خود را وارد کنید

یا

ثبت نام کاربران

در چند ثانیه حساب کاربری خود را بسازید

قبلا ثبت نام کرده‌اید؟

نظرات کاربران

دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید